Mittwoch, 21. November 2012

Merhaba

Veeeeeeeeeeeee ilk postumu yaziyorum.
Bu aksam basladim hayirlisiyla. Insallah cok uzun süre devam ederim.
Bu ilk postumda biraz kendimden bahsetmek istiyorum.
Ben 27 yasindayim. 6 yillik evliyim ve 5 aylik bir kizim var.
Kizimiz bizim 10 yillik askimizin meyvesi oldu.
Cok güzel bi hamilelik dönemi gecirdim ve dogumda bi  kadar güzeldi. Ve tabiki sonunda dünyaya gelen kizim FULYA herseyden güzel.
Bu blogu belirli bi konsepte göre hazirlamak istemiyorum. Basliktada dedigim gibi hayatimi anlatmak istiyorum. Haaa o kadar heyecanli bir hayatim yok ama bence esimle kizimla cok güzel mutlu huzurlu bi hayatim var.Ve buda bana yetiyor allaha sükür.
Cekirdek ailemizin yaninda birde ait oldugumuz cok büyük bi aile var. Esimle akraba oldugumuz icin ailemizde bi. Ama buna ramen o kadar büyükki biz bile sasiriyoruz. Ve tabiki büyük bi ailede güzellikleride ve problemleride ici ice yasiyoruz. Simdi bizim esimle akrama oldugumuzu okuyanlarin bazilari sok olmuslardir. Herzaman yasadigim ön yargilar. Ama beni bunlar hic üzmüyor, cünkü ben esimle cok ama cok severek evlendim. Ona ilk görüste asik oldum. Ve allahim bizim tanismamizi öyle bir sekilde nasip ettiki, evlenecegimiz ve böyle bi mutlu yuvamiz olacagi cok önceden belirlenmis. Insallah bir gün size tanisma hikayemizi anlatirim.


 
Iste benim cekirdek ailem.


Hayatimin 2 güzel bölümünü bir anda yasadim bir yil önce.
2011 in Eylül ayinda Türkiyeden tatilden döndükten sonra, bi gece aniden uykumdan uyuandim ve icimde kapanma istegi uyandi. Günlerce düsündüm nasil oldur diye. Acaba ailem nasil karsilar? Herkes cok sevinir dedim, cünkü ailemin büyük bir bölümü kapali. Arkadaslarim ne düsünür? Arkadaslarimin cogu alman, ama arkadaslarimi herzaman cok büyük bir özenle sectim o yüzden onlarin bunu hic problem yapmayacaklarindan emindim. Ve öylede oldu.
Esim ve Kayinvalidem cok ama cok sevindi.
Benim aklimda hep vardi kapanmak.Gün geleck kapanacam diyordum hep. Ama bu kadar cabuk ve aniden olacagini hic düsünmüyordum. Su an ama halimden o kardar mutluyumki. Bir daha acik olmayi düsünemiyorum.
Bu aralar ama daha stilimi oturtmaya calisiyorum.
Cünkü kapandiktan 1 ay sonra hamile oldugumu ögrendim ve tabiki o saaten itibaren bebegim daha önemliydi. Hele birde 8.haftada bulantilarim baslayipta beni 16. haftaya kadar yataklara düsürünce hic bir sey görmedi gözüm (16. haftadan sonra ama rüya gibi güzeldi hamileligim).


Bu aksam bu kadar olsun arkadaslar. Icimden daha cok seyler yazmak geciyor ama eger devam edersem post dahada karisik olacak.

Herkese iyi geceler
Funda

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen